Wdrożenie systemu PIM - kompleksowy przewodnik krok po kroku

Wdrożenie PIM to projekt dotyczący danych i procesów

Wdrożenie systemu PIM nie polega wyłącznie na uruchomieniu nowego oprogramowania i przeniesieniu do niego katalogu produktów. To projekt, który powinien uporządkować sposób tworzenia, uzupełniania, kontrolowania i udostępniania informacji produktowej w całej organizacji.

Firma musi ustalić, skąd pochodzą dane o produktach, kto odpowiada za ich jakość, które informacje są zarządzane w ERP, a które w PIM oraz jak dane mają trafiać do platform sprzedażowych i innych systemów.

Bez takich ustaleń nowy PIM może stać się kolejnym miejscem przechowywania niepełnych lub niespójnych informacji. Prawidłowo przygotowane wdrożenie pozwala natomiast zbudować centralne środowisko pracy z katalogiem produktowym i połączyć je z ERP, e-commerce B2B, e-commerce B2C, systemami ofertowymi oraz rozwiązaniami wykorzystującymi AI.

Podstawowe informacje o przeznaczeniu tego rodzaju systemu opisujemy w artykule: co to jest system PIM i kto go potrzebuje?

W tym przewodniku koncentrujemy się na tym, jak przygotować i przeprowadzić wdrożenie.

Kiedy firma potrzebuje systemu PIM?

Przy niewielkim katalogu informacje o produktach można przechowywać w ERP, arkuszach i panelu sklepu internetowego. Problemy zaczynają narastać wraz ze wzrostem liczby produktów, dostawców, parametrów, języków i kanałów sprzedaży.

Wdrożenie PIM warto rozważyć, gdy:

• dane produktowe są przechowywane w wielu miejscach,
• pracownicy nie wiedzą, która wersja opisu jest aktualna,
• te same informacje są ręcznie przepisywane między systemami,
• przygotowanie nowego produktu do publikacji trwa zbyt długo,
• portal B2B, sklep B2C i system ofertowy pokazują różne dane,
• duża część katalogu nie ma wymaganych zdjęć lub parametrów,
• aktualizacja większej grupy produktów wymaga ręcznej edycji,
• dostawcy przekazują dane w różnych formatach,
• firma obsługuje wiele oznaczeń tego samego produktu,
• filtrowanie i porównywanie produktów jest utrudnione,
• tłumaczenia są utrzymywane w oddzielnych arkuszach,
• handlowcy ręcznie wyszukują dokumenty i informacje techniczne,
• firma planuje rozwój sprzedaży B2B, B2C, marketplace lub sprzedaży zagranicznej,
• dane produktowe mają zostać wykorzystane w automatycznym ofertowaniu lub rozwiązaniach AI.

PIM nie jest przeznaczony wyłącznie dla największych sklepów internetowych. O jego przydatności decyduje przede wszystkim złożoność danych i procesów, a nie sama wielkość organizacji.

Jak przebiega wdrożenie systemu PIM?

Zakres projektu zależy od środowiska firmy, ale najczęściej wdrożenie obejmuje osiem powiązanych etapów:

1. określenie celów i zakresu,
2. audyt źródeł danych,
3. ustalenie odpowiedzialności systemów i zespołów,
4. zaprojektowanie modelu produktowego,
5. przygotowanie oraz migrację danych,
6. wykonanie integracji,
7. pilotaż, testy i szkolenia,
8. uruchomienie oraz dalsze utrzymanie systemu.

Etapy nie zawsze przebiegają całkowicie liniowo. Wyniki próbnej migracji mogą wymagać zmiany modelu danych, a test integracji może ujawnić, że podział odpowiedzialności między ERP i PIM nie został wystarczająco doprecyzowany.

Dlatego wdrożenie powinno umożliwiać weryfikację założeń przed objęciem systemem całego katalogu.

Cele i zakres wdrożenia

Projekt warto rozpocząć od zdefiniowania problemów, które PIM ma rozwiązać. Samo założenie, że firma chce „uporządkować dane”, jest zbyt ogólne, aby na jego podstawie ocenić powodzenie wdrożenia.

Konkretnym celem może być na przykład:

• skrócenie czasu przygotowania nowego produktu do publikacji,
• ograniczenie ręcznego kopiowania informacji,
• poprawa kompletności katalogu,
• uruchomienie nowej platformy B2B lub B2C,
• ujednolicenie danych w kilku kanałach,
• wdrożenie klasyfikacji ETIM,
• przygotowanie wielojęzycznej oferty,
• uporządkowanie danych otrzymywanych od dostawców,
• poprawa wyszukiwania i filtrowania produktów,
• przygotowanie katalogu dla asystenta zakupowego lub automatycznego ofertowania.

Na tym etapie trzeba również określić, kto będzie korzystał z danych zarządzanych w PIM.

Odbiorcami mogą być klienci B2B i B2C, handlowcy, doradcy produktowi, zespoły marketingu i zakupów, logistyka, obsługa klienta, partnerzy, systemy ofertowe, aplikacje oraz rozwiązania AI.

Każda z tych grup może potrzebować innego zakresu informacji. Klient indywidualny oczekuje najczęściej przejrzystego opisu i zdjęć. Klient techniczny może wybierać produkt na podstawie kilkudziesięciu parametrów. Handlowiec potrzebuje dokumentacji, zamienników i produktów uzupełniających.

Cele i odbiorcy danych pomagają ustalić, co rzeczywiście powinno znaleźć się w pierwszym etapie projektu.

Audyt danych i podział odpowiedzialności

Przed zaprojektowaniem docelowego katalogu należy sprawdzić, gdzie informacje o produktach znajdują się obecnie i w jaki sposób są wykorzystywane.

Źródłami mogą być między innymi:

• ERP,
• arkusze kalkulacyjne,
• pliki CSV, XML lub JSON,
• katalogi producentów,
• materiały dostawców,
• obecna platforma e-commerce,
• dyski lokalne i sieciowe,
• system DAM,
• WMS,
• rozwiązania utworzone na potrzeby poszczególnych działów.

Dla każdego źródła warto ustalić, jakie zawiera informacje, kto je aktualizuje, jak często dane się zmieniają, w jaki sposób identyfikowane są produkty oraz do jakich systemów informacje są dalej przekazywane.

W praktyce oficjalny schemat obiegu danych często różni się od rzeczywistego sposobu pracy. ERP może być formalnie wskazywany jako źródło informacji, podczas gdy pracownicy korzystają z lokalnego arkusza, ponieważ zawiera on nowsze opisy i parametry. Audyt powinien ujawnić właśnie takie rozbieżności.

Który system odpowiada za konkretne dane?

Po zidentyfikowaniu źródeł trzeba jednoznacznie określić odpowiedzialność systemów.

Przykładowy podział może wyglądać następująco:

• ERP odpowiada za symbole, ceny, stany, podatki i dane transakcyjne,
• PIM zarządza opisami, zdjęciami, parametrami, klasyfikacjami, tłumaczeniami i relacjami produktowymi,
• WMS przechowuje informacje dotyczące zapasów i procesów magazynowych,
• DAM zarządza oryginalnymi materiałami cyfrowymi,
• platforma e-commerce obsługuje prezentację oferty i proces zakupowy.

Nie istnieje jeden podział właściwy dla każdej firmy. Najważniejsze jest wskazanie, który system stanowi źródło danego rodzaju informacji.

Dobrze zaprojektowany proces może wyglądać tak: podstawowa kartoteka produktu powstaje w ERP. Parametry techniczne i zdjęcia trafiają do PIM, gdzie zespół produktowy uzupełnia opisy i relacje. Po zatwierdzeniu kompletna karta jest przekazywana do portalu B2B oraz sklepu B2C.

Takie zasady zapobiegają sytuacji, w której kilka systemów niezależnie zmienia te same dane.

Kto odpowiada za jakość informacji?

Równie ważny jest podział odpowiedzialności między zespołami.

Dział produktu może odpowiadać za parametry i klasyfikacje, marketing za opisy i wybrane materiały, zakupy za dane dostawców, logistyka za jednostki i dane opakowań, a IT za integracje.

Trzeba również ustalić:

• kto może utworzyć nową kartotekę,
• kto uzupełnia poszczególne pola,
• kto zatwierdza informacje,
• kto reaguje na błędy importu,
• kto odpowiada za tłumaczenia,
• kto decyduje o publikacji produktu,
• kto utrzymuje słowniki i strukturę katalogu.

PIM może wspierać ten proces przez uprawnienia, statusy i kontrolę kompletności, ale nie zastąpi organizacyjnego podziału odpowiedzialności.

Model danych produktowych i jakość katalogu

Model danych określa, jakie informacje będą przechowywane w systemie i w jaki sposób zostaną ze sobą powiązane.

Nie powinien być prostą kopią obecnego arkusza lub panelu sklepu. Musi odpowiadać przyszłemu sposobowi działania firmy i uwzględniać różne kanały, grupy produktów oraz potrzeby użytkowników.

Model może obejmować:

• symbole własne, producenta i dostawców,
• nazwy krótkie i pełne,
• opisy techniczne i marketingowe,
• zdjęcia i dokumenty,
• producentów, marki, serie oraz modele,
• parametry i jednostki cech,
• klasyfikację ETIM,
• jednostki miary i przeliczniki,
• wersje językowe,
• dane opakowań,
• przypisanie do kanałów,
• zamienniki,
• akcesoria,
• produkty komplementarne,
• warianty i elementy zestawów.

Nie wszystkie produkty potrzebują takiego samego zestawu cech. Nazwa, kod i producent mogą być wspólne dla całego katalogu, ale szczegółowe parametry powinny zależeć od grupy lub klasy produktu.

Innych cech wymaga przewód, innych oprawa oświetleniowa, a jeszcze innych elektronarzędzie. Powiązanie właściwych parametrów z grupą produktową ułatwia uzupełnianie danych, kontrolę kompletności, tworzenie filtrów i porównywanie produktów.

Słowniki zamiast dowolnych zapisów

Jednym z częstych problemów są różne zapisy tej samej wartości. Określenia „biały”, „biała”, „kolor biały” i „WH” mogą mieć to samo znaczenie, ale bez ujednolicenia będą traktowane jako różne dane.

Dlatego warto stosować słowniki zawierające dopuszczalne wartości, jednostki, synonimy i tłumaczenia. Dane dostawców mogą być następnie mapowane do wartości stosowanych wewnątrz organizacji.

Dzięki temu cechy mogą być wykorzystywane nie tylko jako tekst na karcie produktu, ale również w filtrach, porównywarkach, integracjach i rozwiązaniach AI.

Kontrola kompletności

System powinien pomagać określić, kiedy produkt jest gotowy do publikacji.

Wymagania mogą obejmować obecność:

• nazwy,
• producenta,
• grupy produktowej,
• zdjęcia,
• opisu,
• kodu EAN,
• klasy ETIM,
• wymaganych parametrów,
• jednostek miary,
• dokumentów,
• tłumaczenia.

Warto definiować kompletność oddzielnie dla poszczególnych kanałów. Produkt może być gotowy do publikacji w portalu B2B, ale nadal nie spełniać wymagań sklepu B2C, który potrzebuje dodatkowych zdjęć i opisu marketingowego.

PIM nie zapewnia automatycznie poprawności wszystkich informacji. Pozwala jednak stworzyć reguły, dzięki którym brakujące lub niespójne dane są łatwiejsze do wykrycia.

Migracja danych i importy od dostawców

Migracja nie powinna polegać na bezwarunkowym przeniesieniu całej obecnej zawartości do nowego systemu.

Przed importem należy ocenić między innymi:

• duplikaty kartotek,
• brakujące symbole,
• różne oznaczenia tego samego produktu,
• nieaktualne opisy,
• niespójne jednostki,
• błędne przypisania do kategorii,
• zdjęcia bez jednoznacznego powiązania z produktem,
• wartości zapisane w różnych formatach,
• dane, które nie są już wykorzystywane.

Nie oznacza to, że firma musi ręcznie poprawić cały katalog przed rozpoczęciem projektu. Należy jednak zidentyfikować problemy i zdecydować, które można usunąć automatycznie, które podczas migracji, a które wymagają późniejszej pracy użytkowników.

Migracja obejmuje zwykle:

1. wybór danych przeznaczonych do przeniesienia,
2. mapowanie pól źródłowych do struktury PIM,
3. określenie sposobu identyfikowania produktów,
4. przygotowanie reguł przekształcania wartości,
5. próbny import,
6. analizę błędów,
7. poprawę reguł,
8. właściwą migrację,
9. kontrolę wyników.

Szczególnie ważny jest sposób identyfikacji produktu. Może nim być symbol wewnętrzny, kod EAN, numer katalogowy producenta, identyfikator z ERP albo połączenie kilku wartości. Błędnie dobrany identyfikator może prowadzić do tworzenia duplikatów lub nadpisywania niewłaściwych kartotek.

Dane od producentów i dostawców

Firmy dystrybucyjne często otrzymują dane z wielu źródeł. Każdy dostawca może stosować inne nazwy pól, jednostki, kody, formaty plików i struktury kategorii.

PIM może uporządkować ten proces, ale wymaga przygotowania odpowiednich reguł importu.

Trzeba określić:

• jak powiązać produkt dostawcy z własną kartoteką,
• które dane mogą być aktualizowane automatycznie,
• które wartości wymagają weryfikacji,
• czy import może nadpisywać informacje utworzone przez pracowników,
• jak obsługiwać nowe i wycofane produkty,
• w jaki sposób raportować błędy.

Automatyzacja nie powinna oznaczać bezwarunkowego przyjmowania każdej wartości do katalogu. Zakres kontroli zależy od jakości danych dostawcy oraz znaczenia konkretnego pola.

Integracje z ERP i kanałami sprzedaży

PIM najczęściej działa jako element szerszego środowiska systemowego. Dlatego integracje trzeba projektować razem z modelem danych, a nie dopiero po zakończeniu konfiguracji systemu.

Integracja z ERP

ERP jest zwykle jednym z najważniejszych źródeł danych dla PIM.

Integracja może obejmować:

• tworzenie podstawowej kartoteki produktu,
• przekazywanie symboli i identyfikatorów,
• jednostki miary,
• producentów i dostawców,
• statusy produktu,
• wybrane dane handlowe lub logistyczne,
• przekazywanie wzbogaconych nazw i opisów z PIM do innych systemów.

Ceny, stany magazynowe i dane transakcyjne najczęściej pozostają zarządzane w ERP. Dokładny podział zależy jednak od architektury konkretnego rozwiązania.

Przed wdrożeniem trzeba ustalić kierunek przepływu każdego rodzaju informacji, częstotliwość aktualizacji, sposób rozpoznawania produktów oraz zasady obsługi błędów.

Integracja z e-commerce B2B i B2C

Jeden katalog może zasilać kilka kanałów, ale nie każdy z nich musi otrzymywać identyczne informacje.

Portal B2B może wykorzystywać przede wszystkim:

• dane techniczne,
• symbole producentów,
• klasyfikację,
• dokumentację,
• zamienniki,
• jednostki handlowe,
• produkty uzupełniające.

Sklep B2C może potrzebować:

• bardziej przystępnych nazw,
• opisów marketingowych,
• dodatkowych zdjęć,
• cech do filtrów,
• wariantów,
• informacji ułatwiających wybór.

PIM powinien umożliwić określenie, które produkty i pola mają zostać przekazane do danego kanału oraz jakie dane są wymagane przed publikacją.

Więcej o połączeniu danych, systemów i procesów opisujemy w artykule: ERP, PIM, e-commerce, AI i logistyka w sprzedaży B2B i B2C

Pilotaż, testy i uruchomienie

Próba objęcia pierwszym etapem wszystkich produktów, dostawców, języków i kanałów znacznie zwiększa ryzyko projektu.

Bezpieczniejszym rozwiązaniem jest pilotaż obejmujący reprezentatywny, ale ograniczony zakres, na przykład jedną grupę produktową, jednego dostawcę i jeden kanał sprzedaży.

Pilotaż pozwala sprawdzić:

• czy model danych odpowiada rzeczywistym produktom,
• czy importy działają poprawnie,
• czy słowniki obejmują potrzebne wartości,
• czy reguły kompletności są właściwe,
• czy użytkownicy rozumieją proces,
• czy integracje przekazują poprawne informacje.

Dopiero po zweryfikowaniu procesu warto rozszerzać system na kolejne części katalogu.

Testowanie całego przepływu danych

Testy nie powinny ograniczać się do sprawdzenia interfejsu PIM. Należy przejść przez pełne scenariusze biznesowe.

Przykładowy test może obejmować:

1. utworzenie podstawowej kartoteki w ERP,
2. przesłanie jej do PIM,
3. uzupełnienie parametrów, zdjęć i opisu,
4. zmianę statusu produktu,
5. publikację w portalu B2B,
6. sprawdzenie danych wyświetlanych klientowi,
7. aktualizację jednego z parametrów,
8. weryfikację, czy zmiana trafiła do kanału docelowego.

Osobno należy sprawdzić importy, masowe zmiany, duplikaty, błędne formaty, brakujące wartości, uprawnienia użytkowników i zachowanie integracji podczas awarii.

Szkolenia użytkowników

Szkolenie powinno obejmować nie tylko sposób korzystania z interfejsu, lecz także zasady nowego procesu.

Użytkownicy muszą wiedzieć:

• za jakie dane odpowiadają,
• które informacje pochodzą z innych systemów,
• jakie pola są wymagane,
• jak działa zatwierdzanie,
• co zrobić w przypadku błędu,
• kiedy produkt może zostać opublikowany.

Innego szkolenia potrzebuje administrator systemu, innego dział produktu, a jeszcze innego użytkownik odpowiedzialny wyłącznie za opisy lub tłumaczenia.

Uruchomienie produkcyjne

Plan uruchomienia powinien określać termin końcowej migracji, kolejność uruchamiania integracji, osoby odpowiedzialne za odbiór danych oraz sposób reagowania na problemy.

Trzeba również ustalić, od którego momentu dane nie powinny być już zmieniane w starych źródłach. Pozwala to uniknąć sytuacji, w której część zespołu pracuje już w PIM, a pozostali nadal aktualizują wcześniejsze arkusze.

Uruchomienie może obejmować od razu cały zakres albo być realizowane etapami dla kolejnych grup produktów i kanałów.

Utrzymanie systemu po wdrożeniu

Uruchomienie PIM nie kończy pracy nad katalogiem.

Dane będą się zmieniać wraz z rozwojem oferty, pojawianiem się nowych dostawców, uruchamianiem kolejnych kanałów, zmianami klasyfikacji i wdrażaniem nowych rozwiązań.

Po wdrożeniu należy regularnie kontrolować:

• kompletność katalogu,
• błędy importów,
• produkty oczekujące na uzupełnienie,
• działanie integracji,
• aktualność słowników,
• jakość informacji przekazywanych do kanałów,
• wykorzystanie pól przez pracowników.

Potrzebna jest również procedura zmiany modelu danych. Dodawanie kolejnych pól bez analizy może z czasem doprowadzić do ponownego powstania nieuporządkowanej struktury.

Jak mierzyć efekty wdrożenia?

Mierniki powinny wynikać z celów ustalonych na początku projektu.

Można analizować między innymi:

• czas przygotowania produktu do publikacji,
• udział produktów z kompletnymi danymi,
• liczbę ręcznych operacji,
• liczbę błędów wykrywanych w kanałach,
• czas aktualizacji większej grupy produktów,
• liczbę duplikatów,
• udział danych przetwarzanych automatycznie,
• czas potrzebny na obsługę danych dostawcy,
• liczbę zgłoszeń związanych z brakującą informacją,
• czas potrzebny na przygotowanie nowego kanału lub wersji językowej.

PIM nie gwarantuje automatycznie wzrostu sprzedaży, wysokich pozycji w wyszukiwarkach ani całkowitego wyeliminowania reklamacji. Może jednak uporządkować dane i procesy, od których zależą jakość oferty, sprawność pracy oraz możliwość rozwijania sprzedaży wielokanałowej.

Najczęstsze błędy podczas wdrożenia PIM

Jednym z najczęstszych błędów jest rozpoczęcie projektu od porównywania funkcji systemów bez wcześniejszego zdefiniowania problemów i celów.

Kolejnym jest przeniesienie istniejących arkuszy bez analizy ich jakości. Taki import może utrwalić duplikaty, błędne jednostki i niespójne nazewnictwo.

Problemy pojawiają się również wtedy, gdy:

• nie wskazano właścicieli poszczególnych danych,
• PIM i ERP mogą niezależnie zmieniać te same informacje,
• katalog jest projektowany wyłącznie pod jeden sklep,
• nie zdefiniowano reguł kompletności,
• pierwszy etap obejmuje zbyt szeroki zakres,
• użytkownicy biznesowi nie uczestniczą w projektowaniu procesu,
• nie przygotowano zasad utrzymania systemu po uruchomieniu.

PIM nie powinien być traktowany jako projekt wyłącznie informatyczny. Wdrożenie dotyczy także sprzedaży, marketingu, zakupów, logistyki i wszystkich zespołów pracujących z informacją produktową.

Jak wybrać system i partnera wdrożeniowego?

Przy wyborze rozwiązania warto ocenić nie tylko liczbę dostępnych funkcji, ale przede wszystkim ich dopasowanie do procesów firmy.

Znaczenie mają między innymi:

• możliwość odwzorowania potrzebnego modelu danych,
• obsługa dużych katalogów,
• elastyczne grupy i klasyfikacje,
• ETIM i inne standardy branżowe,
• wersje językowe,
• relacje produktowe,
• zarządzanie zdjęciami i dokumentami,
• importy i masowe operacje,
• kontrola kompletności,
• uprawnienia użytkowników,
• możliwości integracji,
• obsługa błędów,
• możliwość etapowego rozwoju systemu.

Warto także sprawdzić, czy dostawca rozumie zależności między PIM, ERP, e-commerce i pozostałymi systemami firmy.

Nawet rozbudowane oprogramowanie nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, jeśli zostanie wdrożone bez analizy danych, odpowiedzialności i rzeczywistych procesów organizacji.

Wdrożenie Certusoft PIM

Certusoft PIM może zostać wdrożony jako centralne środowisko zarządzania informacją produktową oraz zintegrowany z systemami wykorzystywanymi przez firmę.

Zakres rozwiązania może obejmować między innymi:

• rozbudowaną kartę produktu,
• opisy i zdjęcia,
• dane techniczne i handlowe,
• grupy, serie i modele,
• klasyfikację ETIM,
• jednostki miary,
• dane dostawców i symbole zewnętrzne,
• relacje między produktami,
• wersje językowe,
• kontrolę kompletności,
• importy i operacje masowe,
• integrację z ERP,
• integracje z e-commerce B2B i B2C,
• udostępnianie danych innym systemom,
• przygotowanie informacji dla rozwiązań AI.

Projekt może być realizowany etapowo - od analizy danych i pilotażu, przez migrację oraz integracje, aż po uruchomienie kolejnych grup produktowych i kanałów.

Najczęściej zadawane pytania

Czy przed wdrożeniem PIM trzeba uporządkować wszystkie dane?

Nie trzeba ręcznie poprawiać całego katalogu przed rozpoczęciem projektu. Należy jednak przeanalizować jakość informacji, wskazać najważniejsze problemy i zaplanować sposób ich rozwiązania podczas migracji lub późniejszej pracy.

Czy PIM zastępuje ERP?

Nie. ERP i PIM pełnią różne role. ERP obsługuje przede wszystkim procesy operacyjne i transakcyjne, a PIM rozbudowaną informację produktową. Systemy powinny mieć jasno określony podział odpowiedzialności i wymieniać potrzebne dane.

Czy wdrożenie PIM można przeprowadzić etapami?

Tak. Etapowe wdrożenie ogranicza ryzyko i pozwala sprawdzić model danych, importy oraz procesy na wybranej grupie produktów przed rozszerzeniem zakresu.

Czy PIM jest przeznaczony tylko dla sklepów internetowych?

Nie. Dane mogą być wykorzystywane również przez handlowców, systemy ofertowe, ERP, POS, aplikacje, partnerów, katalogi, marketplace i rozwiązania AI.

Czy PIM automatycznie poprawi wszystkie dane?

Nie. System może wspierać walidację, kompletność, słowniki i obieg pracy, ale firma nadal musi określić zasady oraz odpowiedzialność za informacje.

Czy PIM może pobierać dane od dostawców?

Tak, jeżeli przygotowane zostaną odpowiednie importy lub integracje. Konieczne jest ustalenie mapowania, zasad aktualizacji i kontroli przekazywanych wartości.

Czy wdrożenie wymaga integracji z ERP?

Nie w każdym przypadku, ale w większości firm integracja z ERP jest ważnym elementem projektu. Zakres zależy od tego, jakie informacje znajdują się w poszczególnych systemach.

Ile trwa wdrożenie systemu PIM?

Czas zależy od liczby produktów, jakości danych, liczby źródeł, integracji, kanałów, wersji językowych i dostępności osób odpowiedzialnych za projekt. Harmonogram powinien zostać przygotowany po analizie zakresu, a nie wyłącznie na podstawie liczby pozycji w katalogu.

PIM jako uporządkowany proces zarządzania produktem

Największa wartość wdrożenia nie wynika z samego przeniesienia danych do nowego systemu.

Kluczowe jest uporządkowanie:

• źródeł informacji,
• odpowiedzialności,
• struktury katalogu,
• zasad kontroli,
• importów i integracji,
• procesu publikacji,
• utrzymania danych po uruchomieniu.

Dzięki temu nowe produkty mogą być przygotowywane według jednego procesu, a osoby i systemy pracujące z ofertą korzystają z uporządkowanego zestawu informacji.

Dobrze zaplanowany PIM staje się podstawą rozwoju sprzedaży wielokanałowej, automatyzacji i rozwiązań AI, a nie kolejną odizolowaną bazą produktów.

Poznaj system PIM Certusoft

Porozmawiaj z nami o wdrożeniu PIM w Twojej firmie